Διαφορά μεταξύ SN1 και SN2 Διαφορά μεταξύ

Anonim

SN1 εναντίον SN2

Στη χημεία υπάρχουν πολλά τεχνικά ζητήματα για μάθηση. Μία από τις οποίες είναι η διαφορά μεταξύ των αντιδράσεων SN1 και SN2. Στην πραγματικότητα, αμφότερα τα SN1 και SN2 είναι αντιδράσεις νουκλεοφιλικής υποκατάστασης, οι οποίες είναι οι αντιδράσεις μεταξύ ενός δότη ηλεκτρονίων ζεύγους και ενός δέκτη ζεύγους ηλεκτρονίων. Και στους δύο τύπους αντίδρασης, ένα υβριδοποιημένο ηλεκτρόφιλο θα πρέπει να έχει αποχωρούσα ομάδα (Χ), για να λάβει χώρα η εν λόγω αντίδραση.

Κατά τη διάρκεια της αντίδρασης τύπου SN1 (σε δύο στάδια), θα σχηματιστεί αρχικά ένα carbocation. Στη συνέχεια θα αντιδράσει με το πυρηνόφιλο επειδή είναι ελεύθερο να επιτεθεί και από τις δύο πλευρές. ενώ, κατά τη διάρκεια της αντίδρασης τύπου SN2, δύο μόρια εμπλέκονται στην πραγματική κατάσταση μετάβασης. Η έξοδος της ομάδας αναχώρησης συμβαίνει ταυτόχρονα (ένα βήμα) με την επίθεση στο πίσω μέρος του πυρηνόφιλου. Λόγω αυτού του γεγονότος, οδηγεί σε μια προβλέψιμη διαμόρφωση και μπορεί επίσης να αντιστραφεί.

Και στις δύο αντιδράσεις, το πυρηνόφιλο συμμετέχει με την ομάδα αναχώρησης. Είναι πάντα καλύτερο να μελετήσουμε τις ιδιότητες της ομάδας αναχώρησης και αξίζει επίσης να μελετήσουμε τους παράγοντες που θα καθορίσουν εάν η συγκεκριμένη αντίδραση ακολουθεί μονοπάτι SN1 ή SN2.

Ο διαλύτης που χρησιμοποιείται στην αντίδραση παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό της οδού της αντίδρασης. Είναι ασφαλέστερο να υποθέσουμε ότι μια ομάδα πρωτοταγούς υποκατάστασης θα ακολουθήσει μία οδό SN2, αφού ο σχηματισμός του αντίστοιχου ασταθούς πρωτοταγούς ιόντος καρβενίου είναι δυσμενής.

Η αντίδραση της οδού SN1 είναι ιδιαίτερα εφικτή για ενώσεις με τριτοταγή υποκατάσταση, καθώς το αντίστοιχο ιόν τριτοταγούς καρβενίου σταθεροποιείται μέσω υπερ-συζεύξεως. Αυτό συμβαίνει επίσης επειδή ένα ιόν καρβενίου είναι επίπεδο, λιγότερο παρεμποδισμένο και πιο φυσικά αντιδραστικό σε αντίθεση με την μη φορτισμένη μητρική ένωση. Έτσι, είναι πραγματικά καλύτερο εάν ο διαλύτης σταθεροποιεί τα ιόντα έτσι ώστε να μπορεί να ακολουθήσει η αντίδραση.

Συνοπτικά, παρόλο που οι SN1 και SN2 είναι αμφότερες πυρηνόφιλες αντιδράσεις υποκατάστασης, υπάρχουν κάποιες διαφορές:

1. Για τις αντιδράσεις SN1, το βήμα που καθορίζει το ρυθμό είναι μονομοριακό, ενώ για μια αντίδραση SN2, είναι διμοριακό.

2. Το SN1 είναι ένας μηχανισμός δύο σταδίων, ενώ το SN2 είναι μόνο μια διαδικασία ενός βήματος.

3. Κατά τη διάρκεια των αντιδράσεων SN1, η καρβοκίνηση θα σχηματίζεται ως ένα ενδιάμεσο, ενώ, κατά τη διάρκεια των αντιδράσεων SN2, δεν σχηματίζεται.

4. Στις αντιδράσεις SN2, μπορεί κανείς να σχεδιάσει την ενδιάμεση δομή όπου ο άνθρακας έχει μερικούς δεσμούς με το εισερχόμενο πυρηνόφιλο και την αποχωρούσα ομάδα, ενώ αυτό δεν είναι δυνατό στις αντιδράσεις μονοπατιού SN1, εφόσον υπάρχουν οι γειτονικές ομάδες.