Διαφορά μεταξύ ICH-GCP και Indian GCP Η διαφορά μεταξύ των

Anonim

ICH-GCP vs Indian GCP

Η Καλή Κλινική Πρακτική (GCP) είναι ένα διεθνές πρότυπο για τη διεξαγωγή, τη διατύπωση, την τεκμηρίωση και την αναφορά κλινικών δοκιμών που μπορεί να περιλαμβάνουν ανθρώπους ως συμμετέχοντες. Είναι σημαντικό να συμμορφώνεται με αυτό το πρότυπο, καθώς παρέχει στο κοινό τη διαβεβαίωση ότι τα δικαιώματα, η ασφάλεια και η ευημερία των υποκειμένων είναι προστατευμένα και ότι τα δεδομένα από τις κλινικές δοκιμές είναι αξιόπιστα. Ο στόχος του Διεθνούς Συνεδρίου για την εναρμόνιση της ορθής κλινικής πρακτικής (ICH GCP) είναι να παράσχει ενιαίο πρότυπο για το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ιαπωνία, προκειμένου να διευκολυνθεί η υιοθέτηση κλινικών δεδομένων από τις ρυθμιστικές αρχές των εν λόγω δικαιοδοσιών. Οι κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να τηρούνται όταν τα δεδομένα από τις κλινικές δοκιμές πρέπει να υποβάλλονται στις ρυθμιστικές αρχές.

Η ινδική έκδοση του GCP βασίζεται στο ICH-GCP, αλλά υπάρχουν βασικές διαφορές μεταξύ των δύο. Ορισμένες από τις κατευθυντήριες γραμμές που βρέθηκαν στην ινδική έκδοση οδηγούν στη δύσκολη μεθοδολογία που γίνεται συντριπτική για τους χορηγούς και τους ανακριτές.

Οι SOPs από τους ερευνητές και τους χορηγούς είναι υπό αμφισβήτηση. Οι κατευθυντήριες γραμμές της Ινδίας αναφέρουν ότι το αντίγραφο των SOP πρέπει να υπογράφεται δεόντως τόσο από τον ερευνητή όσο και από τον ανάδοχο. Ο ερευνητής, με την ερευνητική του ομάδα, θα πρέπει να συμμορφώνεται με τα SOPs. Αυτό μπορεί να είναι αδύνατο δεδομένου ότι θα γίνει τεράστιο βάρος για τους χορηγούς να υπογράψουν τις SOPs από όλους τους ανακριτές της δίκης. Η όλη διαδικασία διατήρησης πολλών SOP και αναθεωρήσεων είναι αρκετά σύνθετη.

Ο ρόλος του ερευνητή στην ανάλυση δεδομένων, σύμφωνα με το ICH-GCP, είναι να υποβάλει μια ανακεφαλαίωση της δοκιμής και τα αποτελέσματά της στον Χορηγό και την Επιτροπή Δεοντολογίας, ενώ το Ινδικό GCP αναφέρει ότι ο ερευνητής ή το ίδρυμα θα πρέπει να αναλύσει τα δεδομένα, να εκπονήσει έκθεση μελέτης και να την υποβάλει στην Επιτροπή Χορηγών και Δεοντολογίας. Αυτό τείνει να διπλασιάσει τον φόρτο εργασίας των πολυάσχολων ερευνητών και της επιτροπής δεοντολογίας. Επιπλέον, αυτό θα οδηγήσει σε διάφορες εκθέσεις μελέτης για διάφορους τόπους παρόμοιας μελέτης.

Η ινδική έκδοση πρόσθεσε νέες επικεφαλίδες στο Τμήμα Συμφωνημένης Συμφωνίας του ICH-GCP, που αφορά βιολογικά δείγματα όπως το γενετικό υλικό. Το ινδικό GCP προσφέρει στους ασθενείς την ελευθερία να επιλέξουν να μην κάνουν τα δείγματα που συλλέγονται για ανάλυση διαθέσιμα για πιθανή μελλοντική χρήση. θεωρώντας ότι υπάρχει πιθανότητα να μοιραστούν τα δείγματα ανά πάσα στιγμή. Αυτή η ενότητα μπορεί να δημιουργήσει μια σύγκρουση στη Διαδικασία Συγκατάθεσης με Αναγνώριση και μπορεί να αποθαρρύνει τους ασθενείς να εγγραφούν σε κλινικές δοκιμές.

Σύμφωνα με το ICH-GCP, ο υπεύθυνος παρακολούθησης είναι ο υπεύθυνος για την επαλήθευση της ευκρίνειας των εγγράφων που παρέχονται από τον ερευνητή ή τον ιστότοπο.Δεν αναφέρει ότι θα ήταν υποχρεωτική η επαλήθευση των αναθεωρήσεων των διαδικασιών ενημέρωσης. Το ινδικό GCP δηλώνει ότι ο παρατηρητής θα πρέπει να ενημερώσει την επιτροπή χορηγών και ηθικής για τυχόν αποκλίσεις και παραβιάσεις του πρωτοκόλλου, συμπεριλαμβανομένου του εντύπου συγκατάθεσης ICF. Αυτό μπορεί να είναι αδύνατο, δεδομένου ότι ο παρατηρητής δεν έχει άμεση επαφή με την επιτροπή δεοντολογίας.

Τέλος, αφού επανεξεταστούν όλες οι σκέψεις, μπορεί να αναφερθεί ότι η δημιουργία του ινδικού GCP έγινε έτσι ώστε να αναμένονται οι καλές πράξεις, αλλά θα είναι πιο εφαρμόσιμο εάν οι συνέπειες είναι εύκολο να συμμορφωθούν με.

Περίληψη:

Το ινδικό GCP ενδέχεται να έχει κάποιες οδηγίες που είναι δύσκολο να συμμορφωθούν με το ICH-GCP.

  1. Στο ινδικό GCP, τόσο ο ερευνητής όσο και οι χορηγοί θα πρέπει να υπογράψουν τα SOP. Το ICH-GCP αναμένει από τον ερευνητή να συμμορφωθεί με τα SOPs και να αφήσει την παρακολούθηση των SOPs στους ελεγκτές και τα μόνιτορ.
  2. Στο ινδικό GCP, τα δείγματα συγκρατούμενου σώματος (γενετικό υλικό) ενδέχεται να μην επαναχρησιμοποιηθούν για μελλοντικές δοκιμές, όταν υπάρχει ανάγκη να επαναληφθούν.
  3. Το ICH-GCP δηλώνει ότι ο έλεγχος θα πρέπει να είναι ο έλεγχος της αναγνωσιμότητας των εγγράφων, ενώ το ινδικό GCP δηλώνει ότι ο επιτηρητής πρέπει επίσης να ενημερώσει την Επιτροπή Χορηγών και Ηθικής για τυχόν παραβιάσεις από το πρωτόκολλο.